Pure zen

Calligrafie van Suzuki roshi: 'Hi No Yo Jin' (Wees voorzichtig met vuur).
Calligrafie van Suzuki roshi:
‘Hi No Yo Jin’
(Wees voorzichtig met vuur).

Vandaag een nieuw artikel van Ad, getiteld ‘Pure zen’.
HIER het hele artikel in pdf; hieronder een fragment:

Van oudsher geeft Zen op onze ene vraag de ongepolijste respons: ‘Hanteer geen extra’s, de waarheid is heel dichtbij, het wonderlijke is normaal; je bent een boeddha!’
Achter alle gespuug van de oude Zen-draken (‘Ik ben niet doof!’) schuilt de liefdevolle uitnodiging rechtstreeks naar de kern te gaan, in alle eenvoud: compleet en authentiek. Is het niet heel wenselijk, om waarheid zo onvoorwaardelijk te kunnen belichamen?

Zolang waarheid slechts een aspectje blijft van mijn bestaan, ben ikzélf nog niét waar. Je kunt waarheid niet anders realiseren en belichamen dan dienend, verdwijnend in totaalbestaan, dat wil zeggen, in de ene werkelijkheid die altijd en overal al gaande is.

Deze onvoorwaardelijke aard geeft aan ons oefenen juist het vervullend en geruststellend karakter. Het zorgt ervoor dat we oefening kunnen beleven als meest intense expressie van wat we zijn. Waarheid is een ander woord voor oprechtheid, betrouwbare werkelijkheid – de vitale echtheid van het leven dat ons draagt.

Hoe vreemd is het niet dat ik angst voel daarvoor, dat ik deze kwaliteit weiger te erkennen in leraren bijvoorbeeld? Is het geen teken van onbegrip, en dus van waarheidsverlies, dat we slechts afstandelijk en romantiserend durven om te gaan met de grote kwesties van liefde, sterfelijkheid of zingeving – en met de vele vormen van moeite in het algemeen?

◄║►

Dagelijkse oefenaspecten

Onderricht artikel door Ad, 10 april 2015.

Als je één bent met je koan [oefenvorm],
dan is er niemand die aan de koan werkt
en geen koan waaraan gewerkt wordt.

Visie en praktijk zijn twee kanten van de menselijke medaille. Je kunt die twee kanten ook noemen: geest en lichaam – of in zen-termen, leegte en vorm.

Als het goed is, dat wil zeggen: in het licht van onze eindkwaliteit, ervaren we weinig onderscheid tussen beide aspecten. Maar voor de meesten van ons geldt dat het actuele bestaan weinig natuurlijke volheid kent, weinig vanzelfsprekende beleving of liefdevolle en wijze opstelling.

En dus merken we regelmatig hoe het lichaam een eigen leven lijkt te leiden, hoe oefening en dagelijks leven uiteenlopen of hoe geest en gevoel af en toe ontembaar lijken te zijn.

Lijden en blindheid – in wezen synoniemen – zorgen voor verwarring en botsing en stagnatie. Er ontstaan vragen, twijfels, besef van tekortkoming en gemis, en daarmee ook de notie van vervulling, bevrijding.

> HIER het volledige artikel (pdf, 50 kb)

◄║►

Zen zonder moeite

Onderricht artikel door Ad, 31 januari 2015.

Illustratie: totaalbestaan
HIER grotere versie
 

> HIER het volledige artikel (pdf, 930 kb)

◄║►